Patiënt van de maand

  • Het gebit van Fiddich

    Op 6 maanden leeftijd kwam Fiddich (een Deerhound) bij ons in de kliniek. Zijn baasje had gezien dat er een aantal kiezen nog niet helemaal waren doorgekomen. Normaal gesproken is dit op deze leeftijd wel het geval. Om te zien of de kiezen helemaal niet aanwezig waren of dat ze nog 'verstopt' zaten onder het tandvlees hebben we een röntgenfoto gemaakt van zijn gebit.

    Uit deze foto's bleek dat de kiezen nog verstopt zaten onder het tandvlees. Om het doorkomen van de kiezen te stimuleren heeft de dierenarts een incisie in het tandvlees gemaakt. Niet veel later kwamen de ontbrekende kiezen door. Tijdens het maken van de röntgenfoto's kwam de dierenarts nog een mogelijk probleem tegen. Er zaten twee kiezen in de bovenkaak die qua vorm apart waren. Deze kiezen worden ook wel aangeduid meet M1, waarbij de M voor Molare staat. Mogelijk zou de afwijkende vorm veroorzaakt kunnen zijn door een trauma, maar het is ook mogelijk dat dit een fout is in de aanleg. Omdat de kiezen tot dusver geen problemen veroorzaakte heeft de dierenarts ze laten zitten.

    Vijf maanden later kwam Fiddich terug. De kiezen met de afwijkende vorm bleken inmiddels los te zitten. Ook was de sluiting (occlusie) van het gebit aan één kant anders dan we normaal zien. Omdat Fiddich er nu duidelijk ongemak van ondervond, heeft de dierenarts besloten de kiezen alsnog te verwijderen. Toen de kiezen verwijderd waren, bleek met niet tot weinig ontwikkelde wortels pas hoe vreemd ze qua vorm waren. Bovendien was één van de kiezen compleet hol van binnen. Al met al een bijzonder geval, iets wat we niet iedere dag tegen komen.

    Fiddich is inmiddels goed hersteld en heeft nergens last meer van!
  • Patient van de maand maart

    De dierenarts wordt alleen bij bevallingen geroepen als het echt niet lukt. Als de moeder uitgeput raakt en de moeder en/of het kalf in gevaar zijn. Dit was gister het geval bij deze prachtige koe. Door de grootte van het kalf kreeg zijn moeder het kalf er met geen mogelijkheid uit en was er hulp nodig van onze dierenarts.

    Een hele spannende verlossing, waarbij onze dierenarts moest inschatten of het kalf op de natuurlijke manier kon worden geboren of dat hij moest worden gehaald met een keizersnede. Terwijl wij allemaal onze adem inhielden ging de verlossing eigenlijk perfect. En was daar een prachtig eindresultaat.
  • Patient van de maand februari

    Tom het konijn van nog geen jaar oud had behoorlijke honger, maar hij kon niet normaal meer eten. Dit kwam door zijn snijtanden. Doordat deze niet helemaal recht op elkaar staan slijten ze niet. Gevolg was dus dat de snijtanden krom groeiden. Dit noemen ze: olifantstanden. Een erfelijk probleem dat we regelmatig bij konijnen zien. Vaak zien we dit in combinatie met haken en punten op de kiezen. Gelukkig voor Tom waren zijn kiezen wel in orde.

    Maar Tom kon zijn bekje door de olifantstanden niet fatsoenlijk sluiten en de puntjes van de tanden prikten boven in zijn lip/wang. Het is een optie deze tanden weer kort te slijpen, maar doordat de tanden blijven groeien zal het probleem snel terugkeren. Een andere optie is extractie (het verwijderen) van de snijtanden. Dit is echter niet zo'n makkelijke klus. Vaak breken de tanden doordat ze krom zijn, en groeit het dus alsnog terug. Bij Tom was dit gelukkig niet het geval en zijn alle 4 de tanden er in zijn geheel uitgekomen.

    Tom kon beginnen met het herstellen van de ingreep. Door de narcose kan het spijsverteringskanaal stil komen te liggen, dit maakt narcose bij een konijn extra risicovol. En dit gaat niet altijd even makkelijk. Maar gelukkig was ook dit bij Tom geen probleem, diezelfde avond is Tom zelf weer begonnen met eten. Wat best uniek is, want vaak moeten we deze patiëntjes op gang helpen en een beetje dwangvoeren.

    Inmiddels huppelt Tom weer vrolijk door huis, en heeft hij geen last meer van zijn gebit.
  • Patient van de maand januari

    We maken wat mee in de dierenartspraktijk. Dit nestje was wel heel bijzonder. Zij kwamen met een wandelwagen de enting en chip halen. Ontzettend leuk om te zien, daarom voor deze keer patientjes van de maand.
  • Patient van de maand december

    Wij zijn op zoek naar het baasje van deze lieve, gecastreerde kater. Om hem even in de spotlights te zetten promoveren wij hem graag tot patient van de maand december. Herkent iemand hem? Hij is gevonden aan de ommerweg in heemserveen.
  • Patient van de maand november

    Kennen jullie reuzepuppy Max nog? We lieten begin september een foto zien van de veertien weken oude Sint Bernhard Max van 20 kilo. Inmiddels is Max 22 weken oud en een beetje zwaarder geworden... 38 kilo is hij nu. Wij zijn fan!

    Wilt u ook graag controleren hoe uw puppy groeit en of hij of zij de juiste voeding krijgt? U bent met uw pup van harte welkom voor puppybegeleiding bij een van onze assistentes.
  • Patient van de maand oktober

    Een rotdag voor bok Elmo. Elmo was op een ongelukkige manier met zijn staart onder een paard terecht gekomen en brak deze. Een ernstige breuk, want zijn staart kon gedeeltelijk niet meer gered worden en moest worden geamputeerd.

    Terwijl onze dierenarts haar werk deed, werd Elmo gesteund door zijn vrouwtje. Elmo is inmiddels weer wakker en doet het goed. Hij zal snel weer de oude zijn.
  • Patient van de maand september

    Deze maand geen ziek dier als dier van de maand, maar een hele vertederende foto van een klant. Ook niet tijdens de behandeling, maar er na. Kitten Moos van zes weken en bejaarde Cocker Spaniel Lady van zestien jaar kwamen tegelijkertijd voor hun controle en prikjes en zijn er samen helemaal moe van :-)

    Heeft u ook een leuke foto van uw dier van voor, tijdens of na een behandeling? Wij vinden het erg leuk om deze van u te krijgen. U kunt deze sturen via onze facebook, maar ook naar info@dierenkliniekvechtdal.nl.
  • Patient van de maand augustus

    Op de eerste dag van de vakantie van Shadow in ons mooie Vechtdal stuitte hij op een lekker hapje. Helaas zat er aan dit lekkere hapje een vishaak en kon Shadow met spoed door naar onze kliniek. Met behulp van een röntgenfoto kon de dierenarts zien waar de vishaak vast zat; achterin de keel ven Shadow. Onder sedatie en met veel moeite kon onze dierenarts de haak verwijderen.

    Met Shadow gaat het naar omstandigheden weer goed. Wij hopen dat hij snel weer zijn vakantie kan hervatten. Het inslikken van vishaken gebeurt vrij regelmatig. Shadow was vorige week bijvoorbeeld de tweede hond in onze kliniek die een vishaak had ingeslikt. Wij adviseren baasjes dan ook om altijd goed op te letten in de buurt van vissers.

     
  • Patient van de maand juli

    Willem werd samen met zijn broer gevonden. Koud, nat en veel te jong om al op eigen pootjes te staan. Onze hulp kwam voor de broer van Willem helaas te laat. Met Willem ging het wel goed.

    Willem groeide van angstig katje uit tot een lieve knuffelaar. Inmiddels heeft hij een fijn huisje gevonden om nog verder op te knappen.
  • Patient van de maand juni

    Een van onze melkveedierenartsen had op een middag in juni een zware dobber aan een bevalling die niet wilde vlotten. Door complicaties waren de weeën van de koe gestopt en stagneerde de bevalling op een zeer kritiek punt. We hadden helaas al even geen reactie meer gekregen van het kalf en waren er vanuit gegaan dat deze was overleden.

    Met veel hulp kon de koe het kalf eruit krijgen en tot onze grote verbazing kwam er wat geluid uit het kalf, maar bleek deze vol met slijm te zitten. Onze dierenarts twijfelde geen moment en legde het kalf over zijn moeder. Na een aantal onzekere minuten begon het kalf tot onze grote vreugde zelf te ademen.

    De moeder en het kalf maken het naar omstandigheden goed. Wat een cadeautje!
     
     
  • Patient van de maand mei

    November 2014 werden er bij ons drie hondjes binnengebracht. Een van hen was aangereden en was er slecht aan toe. De baas van deze hondjes meldde zich nooit en bleek helaas ontraceerbaar. De twee gezonde hondjes gingen naar het asiel. Het aangereden hondje bleef bij ons voor een intensieve behandeling en werd omgedoopt tot Frutsel. Na revalidatie in de kliniek, gingen wij zelf op zoek naar een baasje voor Frutsel.

    Frutsel heet inmiddels Saar en heeft het ontzettend naar haar zin bij haar nieuwe baasjes. Wat worden wij daar blij van!
  • Patient van de maand april

    Booh is een Engelse Bulldog  van bijna een jaar oud. Vanaf de leeftijd van twaalf weken is Booh maandelijks bij de assistente geweest voor puppybegeleiding. Tijdens deze begeleiding wordt gekeken naar groei, zindelijkheid, vacht, oren, gebit, etc. Tijdens een van de controles bleek dat Booh af en toe kreupel liep. Naar aanleiding hiervan zijn röntgenfoto's van haar heupen en knieën gemaakt.

    De knieschijf van haar beide knieën konden te veel bewegen waardoor de kniefschijf continue naast haar knie schoot. Booh is hieraan geopereerd op onze dierenkliniek.

    Na een operatie moet een hond herstellen. Hierbij is rust het belangrijkste. Een pup van acht maanden rustig houden is erg lastig. Om deze reden is de eigenaar van Booh hersenwerk met haar gaan doen. Tijdens deze spellen worden de hersenen geprikkeld om na te denken. Hierdoor wordt een hond moe en is lichamelijke beweging minder nodig om energie kwijt te raken.

    Door denkspellen met je dier te doen verbeter je de onderlinge band van baas - dier en ben je op een rustige, leuke manier met je dier bezig. Deze spellen kan je gebruiken als je dier minder mag bewegen, maar ook als het een regenachtige dag is of als je leuk met je dier bezig wil zijn.

    Met Booh gaat het inmiddels goed. Door middel van fysiotherapie wordt het herstel bespoedigd.
  • Patiënt van de maand maart: Item

    11 februari werd er tussen de middag naar de dierenkliniek gebeld door de eigenaar van de dalmatiër hond Item die aan het bevallen was. Het eerste pupje is zonder al te veel problemen ter wereld gekomen. Bij de tweede pup ging het allemaal wat moeizamer. De pup leek vast te zitten en Item had ook geen weeën meer, daarom belde de eigenaar voor advies naar de dierenkliniek.

    Eén van onze dierenartsen is op huisvisite gegaan om te kijken of zij misschien een helpende hand kon bieden. Het is de dierenarts gelukt het tweede pupje ter wereld te brengen. Omdat Item daarna opnieuw weeënzwakte vertoonde, werd besloten haar een injectie te geven die weeën opwekt. Dit middel deed zijn werk en al vlot kwamen er meer pups ter wereld. De dierenarts besloot de natuur zijn gang te laten gaan en is terug gegaan naar de dierenkliniek.

    Begin van de avond nam de eigenaar contact op met de dierenkliniek. Inmiddels waren er zeven gezonde pups geboren, maar de eigenaar vermoedde dat nog niet alle pups geboren waren. Hierop werd besloten een röntgenfoto te maken op de dierenkliniek om te kijken óf en hoeveel pups er nog in zaten. Onderweg naar de dierenkliniek is de achtste pup geboren. Op de foto was te zien dat Item nog twee pups ter wereld moest gaan brengen. Later op de avond werd besloten nog een weeën opwekkende injectie te geven en uiteindelijk is de laatste pup geboren net voor middernacht.

    Item heeft tien gezonden pups ter wereld gebracht, waarvan twee reuen en acht teefjes. Item en de pups maken het goed.

    www.dalmatiers.nl
  • Patiënt van de maand februari: Diesel

    Toen Diesel in november voor zijn pupvaccinatie kwam, viel het op dat de stand van zijn gebit niet helmaal correct was. Hij had een kleine overbeet en zijn hoektandjes vielen niet helemaal juist langs elkaar. Enkele weken later bleek dat de onderhoektanden inmiddels in het tandvlees van de bovenkaak prikten, wat ervoor zorgde dat de onderkaak niet goed kon doorgroeien. Dit was bij Diesel extra vervelend, omdat Diesel al een kleine overbeet had.

    Om ervoor te zorgen dat dit niet erger zou worden, maar ook omdat het pijnlijk is dat de hoektanden in het tandvlees prikken, hebben we ervoor gekozen om bij Diesel zijn melkhoektanden van de onderkaak chirurgisch te verwijderen.

    Dit is geen eenvoudige ingreep, omdat de (melk)hoektanden meestal erg vastzitten en bovendien een erg lange wortel hebben. Deze kunnen dus niet zomaar getrokken worden, maar worden chirurgisch verwijderd. Het tandvlees wordt geopend, en de wortel wordt uit het kaakbeen losgemaakt. Vervolgens wordt het tandvlees weer teruggehecht over de opening die na het verwijderen van de hoektand ontstaat.

    Het is belangrijk voorzichtig te werk te gaan, omdat de blijvende hoektanden (die zich nog onder het tandvlees bevinden) niet beschadigd mogen worden. Ook moet de hoektand er volledig uitkomen wat dit een tijdrovende klus maakt.

    Bij Diesel moeten we de komende periode goed opletten of de blijvende hoektanden goed doorkomen en of de onderkaak weer doorgroeit. Omdat Diesel maar een kleine overbeet heeft, is de kans zeer groot dat zijn gebit uitgroeit tot een mooi scharend gebit.
  • Patiënt van de maand januari: Willem

    Willem de kat kwam bij ons in de dierenkliniek op consult, omdat het zijn eigenaar opviel dat hij de laatste tijd blind leek. Hij liep bijvoorbeeld tegen de deurpost op. Ook was hij erg onrustig en at hij de laatste tijd erg veel. Ondanks het vele eten was hij toch afgevallen.

    Omdat we het vermoeden hadden dat het hier om een schildklierprobleem ging, hebben we een bloedonderzoek gedaan. Hieruit bleek inderdaad dat Willem een te snel werkende schildklier had. Omdat we schildklierproblemen bij de kat vaak samen zien met een verhoging van de bloeddruk, hebben we ook de bloeddruk van Willem gemeten.

    Voor het meten van de bloeddruk moet de kat zo min mogelijk stress hebben, omdat stress ook een hogere bloeddruk veroorzaakt. We kunnen dit met de eigenaar erbij doen, maar sommige katten zijn rustiger zonder eigenaar erbij. Gelukkig was Willem erg ontspannen en was het geen probleem zijn bloeddruk te meten toen hij in onze opname zat.

    Een verhoogde bloeddruk kan klachten geven waaronder slecht zien/blind worden. Dit was dus geen symptoom van de schildklier, maar van het secundaire probleem: een te hoge bloeddruk.

    Wanneer we het probleem aanpakken wat de hoge bloeddruk veroorzaakt (in dit geval de snelwerkende schildklier), is de kans groot dat ook de hoge bloeddruk verholpen zal worden. is dit niet het geval, of is de bloeddruk dusdanig hoog, dan moet ook hier speciale medicatie voor worden gegeven.

    Bij Willem hebben we ervoor gekozen om eerst alleen de schildklier te behandelen. Hij krijgt hier inmiddels dagelijks medicatie voor. Na vier weken begon er verbetering op te treden. Ook hebben we nogmaals de bloeddruk gecontroleerd en hieruit bleek dat deze inderdaad lager was dan de voorgaande keer.

    Willem voelt zich inmiddels ook een stuk beter, hij kan weer goed zien en begint al weer een beetje aan te komen. Ook is hij niet meer zo onrustig in huis en komt hij 's avonds lekker bij zijn baasje op de bank liggen. Willem moet in de toekomst nog wel op controle komen voor zijn bloeddruk en schildklierwaardes, zodat we kunnen kijken of de behandeling zijn werk doet.
  • Patiënt van de maand december: Frutsel

    Sinds half november hebben wij op de dierenkliniek een logeetje, we hebben haar Frutsel genoemd. Frutsel is samen met twee andere hondjes langs de kant van de weg gevonden. Frutsel lag midden op de weg, waarschijnlijk aangereden. Ze is direct naar de Dierenkliniek gebracht. De dierenambulance heeft de twee andere hondjes naar het asiel gebracht.

    Wij hebben een foto van Frutsel op Facebook gezet. Deze oproep is door heel veel mensen gezien en gedeeld. Tot op heden heeft de eigenaar van deze drie hondjes zich niet gemeld. Ongelooflijk dat hier geen baasje bij hoort zou je denken... Helaas zien wij het vaker, voornamelijk bij katten. Bijna wekelijks wordt er bij ons een overleden kat binnen gebracht, heel veel katten zijn helaas niet gechipt. Door middel van een chip wordt de naam van het dier, eigenaar en telefoonnummer bij een databank geregistreerd. Hierdoor kan de eigenaar snel worden achterhaald.

    Sinds april 2013 is het verplicht dat elke pup binnen 7 weken na de geboorte gechipt is en voor 8 weken leeftijd geregistreerd moet zijn bij een erkende databank.
    Dit houdt in dat over een aantal jaren alle honden in Nederland zijn gechipt. Helaas is niet elke chip geregistreerd waardoor het achterhalen van een gevonden hond nog niet goed mogelijk is. Voor controle of de chip van uw dier geregistreerd is, kunt u kijken op de site www.chipnummer.nl.
  • Patiënt van de maand november

    Onze dierenarts wordt op een dinsdag gebeld door een bezorgde kalverhouder: “mijn kalf heeft zijn poot gebroken, een paar uur geleden was er nog niets aan de hand.” De dierenarts springt direct in de auto en rijdt er heen.

    Daar aangekomen wordt het kalf onderzocht. Ogenschijnlijk heeft het kalf niet veel pijn, maar het is direct duidelijk dat het niet goed is. De voorpoot staat scheef. Het kalf wordt direct verdoofd, zodat de dierenarts de breuk makkelijker en beter kan beoordelen. De breuk lijkt net naast het gewricht te zitten en lijkt niet gecompliceerd. Samen met de veehouder legt de dierenarts een gipsspalk aan en mag het kalf zijn roes uitslapen.

    Twee weken later loopt het kalf gemakkelijk rond in het hok met de andere kalveren ondanks de spalk. Uiteindelijk heeft de spalk er vier weken om gezeten toen het is verwijderd. Het kalf is prima genezen en heeft nu eigenlijk nog wat fitness nodig om zijn linkervoorpoot verder te laten aansterken.
  • Patiënt van de maand oktober

    Soms kan de dierenarts niet goed inschatten hoe groot het probleem is dat een eigenaar over de telefoon beschrijft. Het beste is dan gewoon om een afspraak te maken, zodat je het met eigen ogen kunt zien. Dit was ook het geval bij een paard waar een tijdje geleden over gebeld werd. Het dier was een half jaar geleden elders geopereerd wegens buikklachten en kreeg nu een soort uitzakking onder de buik die geleidelijk aan groter werd. "Is dit normaal en kan het kwaad?' vroeg de eigenaar.

    Een terechte vraag. De merrie kwam langs op de dierenkliniek, waar we al snel een 'buikbreuk' (een hernia ventralis) constateerden. Dit soort breuken kan na een operatie ontstaan, als de buikwand niet mooi aan elkaar groeit. Door het gewicht van alle buikorganen, waaronder een dikke 40 meter darm, kan de breuk steeds groter worden. Aan de buitenkant zie je dit als een grote bal aan de onderkant van de buik.

    Op dit moment leek onze patiënte er nog geen last van te hebben, maar ervaring leert dat de meeste dieren er na verloop van tijd toch weer buikklachten krijgen, doordat bijvoorbeeld darmdelen bekneld kunnen raken. Buikklachten worden bij paarden koliek genoemd.

    We besloten te proberen met een kunststof netje de buikwand weer te herstellen. Deze netjes zijn natuurlijk steriel, erg sterk en worden door het lichaam goed verdragen. Het netje blijft namelijk het paardenleven lang in de buikwand zitten. Net als bij orgaantransplantaties is er risico op 'afstoting'; het lichaam herkent het als vreemd en wil er vanaf. Om dit risico zo klein mogelijk te houden, is het belangrijk steriel en nauwkeurig te werk te gaan.

    Nadat de merrie in de zachte box onder narcose was gebracht, hebben we haar op de operatietafel getild en aangesloten op gasnarcose. Vervolgens is het operatiegebied zorgvuldig geschoren, gewassen, gedesinfecteerd en afgedekt met steriele doeken. De overtollige huid van de breuk, een lap ter grootte van een pizza, hebben we weggehaald om goed bij de breuk te kunnen werken. Met ongeveer 50 hechtingen is het netje vervolgens in de buikwand gehecht, waarna we de buik weer netjes hebben gesloten.

    Na een voorspoedige recovery heeft de patiënte nog ongeveer twee weken op de dierenkliniek gestaan met een ondersteunend verband om haar buik. Voor het revalidatieproces is een periode boxrust erg belangrijk, waarna er weer voorzichtig stapwerk kan worden verricht. Nu, een dikke maand na de operatie, is de wond mooi genezen en is er van de hele ingreep niets meer te zien. Operatie geslaagd!

     
  • Patiënt van de maand september: Witje

    Witje is een poes van 5 maand oud. De buurman vond haar op de stoep: ze wilde niet meer op haar achterpoot staan. Samen met haar baasje is Witje naar de dierenarts gegaan. Omdat ze zoveel pijn had, werd Witje in slaap gebracht, zodat de dierenarts haar kon onderzoeken.

    De dierenarts heeft, om in beeld te kunnen brengen wat er aan de hand was, een paar röntgenfoto's gemaakt. Witje had een gebroken pootje, een zogenaamde Salter Harris fractuur, dit is een breuk in de groeischijf. Dit komt alleen bij jonge dieren voor, die nog in de groei zijn; de groeischijf is een schijfje kraakbeen in het bot, van waaruit de lengtegroei van het bot plaatsvindt. Voor een goede voortzetting van de groei is het belangrijk om een dergelijke breuk direct te ‘zetten’. Witje is daarom meteen geopereerd en met 2 pinnen werden de botdelen weer aan elkaar vastgezet.

    Omdat het belangrijk is dat het pootje vervolgens voldoende rust krijgt, heeft de eigenaar een bench van de dierenkliniek geleend, waar Witje de eerste tijd in moest verblijven. Zij moest ook regelmatig op controle komen om te kijken of haar pootje goed leek te genezen.

    Sinds de operatie gaat het heel goed met Witje: ze heeft geen pijn meer, kan weer goed op haar pootje staan en was direct weer vrolijk als vanouds. Ondertussen wil ze alweer van alles ondernemen, maar haar beweging moet rustig opgebouwd worden. Haar herstel verloopt voorspoedig.
  • Patiënt van de maand: Tom & Jerry

    Zondag 6 juli stonden er twee kittens van een week of acht bij onze gezelschapsdierenarts Saskia voor de deur. Ze waren erg aanhankelijk en overduidelijk gewend aan mensen. Zouden ze zijn achtergelaten? Of weggelopen?

    Op de dierenkliniek werden ze onderzocht en werd er gekeken of ze waren gechipt. Dit laatste bleek niet het geval, verder zagen ze er super gezond uit. Nadat we een bericht op onze facebook pagina en op amivedi hadden geplaatst, kwam er gelukkig contact met de eigenaar van de kittens.

    Dinsdagmiddag zijn de kittens, genaamd Tom en Jerry, weer opgehaald door hun blije baasjes. Aangezien ze nog niet waren gechipt, hebben we dit toen direct gedaan. Zo blijkt maar weer: er kan eigenlijk niet vroeg genoeg gechipt worden! Voor honden is dit vanaf vorig jaar verplicht, maar voor katten is dit ook zeker aan te raden.

    Een chip is een klein plaatje ter grootte van een rijstenkorrel, deze wordt met behulp van een naald ingebracht onder de huid rond het schoudergebied. Hier voelen ze heel even wat van, maar uiteindelijk is het dier en de mens er mee geholpen wanneer het dier zoek raakt.
  • Patiënt van de maand juni: Hunter

    Hunter is een kruising collie x herder van inmiddels alweer 9,5 jaar oud. Hij wordt frequent behandeld door dierenfysiotherapeute Ceciel Stremmelaar. Hunter kwam een tijdje geleden bij onze assistente op het arthroseconsult. Dit is een consult wat wij gratis aanbieden voor dieren met bewegingsproblemen. 4 jaar geleden is Hunter geopereerd aan zijn rechterknie, omdat hij zijn kruisband had gescheurd. Een poosje geleden begon hij weer te kreupelen en was hij minder vrolijk. De knieën, heupen en rug zijn door de dierenarts middels een röntgenfoto gecontroleerd. Er zat wat arthrose vorming op de geopereerde knie, maar de knie was verder goed. De heupen waren goed. Hij had wat spondylose in de rug (dit is een aandoening aan de rugwervels). Er is een behandelplan opgesteld met pijnstilling en fysiotherapie. Nu wordt Hunter nog steeds regelmatig behandeld en gemasseerd om Hunter zo vrolijk mogelijk oud te laten worden. Hij vindt het heerlijk, zoals u ziet op de foto.

    Als de dierenarts een diagnose bij uw hond stelt of als uw dier zonder duidelijke oorzaak kreupelt, stijver wordt, moeilijk springt, minder graag loopt, kan dierfysiotherapie uw dier helpen. Belangrijkste aandoeningen die middels dierfysiotherapie te behandelen zijn: revalidatie na botbreuken en operaties, rug en halsklachten, acute letsels door blessure of ongeval en aangeboren gewrichtsafwijkingen zoals bijvoorbeeld heupdysplasie.
  • Patiënt van de maand mei

    Een dikke maand geleden werden we gebeld door een Duitse veehouder. Hij had een probleem, of liever gezegd, een van zijn koeien. Het ging om zijn oogappel, de beste koe van stal, bekend in heel Duitsland en ook wel daarbuiten. Haar eigenaar vertelde dat ze een bult op haar voorpoot had en dat ze ook niet helemaal lekker in haar vel zat. Hij was duidelijk ongerust en wilde graag weten wat haar precies mankeerde.

    Bij het huisbezoek was inderdaad een dikke plek te zien, die bij aanraking duidelijk zeer deed. Hoe dit ontstaan is, laat zich raden, maar een ongelukje in de stal konden we niet uitsluiten. Na overleg met de veehouder besloten we de koe naar onze kliniek in Wilsum te laten komen voor aanvullend onderzoek. Voor ons zou dit een bijzondere ervaring worden, want koeien komen vrijwel nooit naar ons toe! Ook in de rest van Nederland en Duitsland is het erg ongebruikelijk dat koeien naar de dokter gaan, meestal is het andersom.

    Behalve dat het voor de veehouder en patiënt makkelijker is om de dierenarts te laten komen, is er ook veel minder gevaar voor overdracht van besmettelijke ziektes wanneer wij de koeien op de boerderij bezoeken. We trekken daar meestal bedrijfskleding en laarzen van het bedrijf aan, zodat we altijd 'schoon' bij de volgende patiënt komen.

    Nadat de patiënte per trailer op de praktijk arriveerde, zijn we begonnen met röntgenfoto's van de zogeheten voorknie. Dit gewricht is te vergelijken met onze pols en zit bij koeien ongeveer halverwege de voorpoot. Op deze foto's waren gelukkig geen bijzonderheden te zien. Een botbreuk is bij volwassen koeien namelijk geen pretje en zeer lastig te behandelen. Zes weken bedrust is voor grote huisdieren nou eenmaal geen optie. Daarna hebben we met behulp van echografie de weke delen rondom de voorknie bekeken. Daar lopen onder andere buig- en strekpezen en zit het gewrichtskapsel.

    Op de echo was duidelijk een hoeveelheid ontstekingsvocht te zien, die er normaal niet hoort te zitten. Nadat we de huid hadden verdoofd, hebben we dit vocht aangeprikt en bleek het inderdaad pus te zijn. Geen wonder dat dit zo'n pijn deed! Met een klein sneetje hebben we het eruit laten lopen en de holte helemaal uitgespoeld met desinfecterende vloeistof. Tijdens het hele onderzoek en de behandeling bleef de koe erg rustig door de aanwezigheid van de eigenaar, waardoor we vlot konden werken.

    Aan het einde van de ochtend is de patiënte met pijnstillers, een stevig drukverband en de nodige instructies omtrent de nazorg naar huis gegaan. Na een aantal dagen meldde de eigenaar dat het hartstikke goed ging en dat hij haar zelfs had aangemeld voor de Schau der Besten in Duitsland. Dit is een show waar alleen de mooiste koeien van Duitsland naartoe gaan. Weer helemaal opgeknapt reisde ze af naar het oosten van Niedersachsen en werd zowaar tweede op de show! Zo'n niet alledaagse patiënt is voor ons een echte kers op de taart. Wij zijn dol op zulke kersen!
  • Patiënt van de maand april: Janske

    Janske is een konijn van ruim 2 jaar oud en kwam begin maart bij ons op de dierenkliniek om gesteriliseerd te worden. Helaas zien wij erg weinig voedsters (vrouwelijk konijn) die gesteriliseerd worden, terwijl dit toch wel aan te raden is.

    Bij veel konijnen wordt (op wat latere) leeftijd baarmoederkanker ontdekt. Janske kwam niet omdat ze klachten had, maar omdat de eigenaar graag wilde dat ze gesteriliseerd zou worden. Achteraf bleek dit erg verstandig, want de baarmoeder van Janske zag er erg afwijkend uit. Een normale baarmoeder is vrij klein van formaat. Bij Janske was deze duidelijk vergroot en gezwollen.

    Zo zie je maar, dat leeftijd niet altijd meespeelt. Janske is immers nog maar 2 jaar oud. De operatie is goed verlopen en 2 weken later speelde ze alweer vrolijk met haar vriendje Henkie.
  • Patiënt van de maand maart: Gabriël

    De kat Gabriël, een gecastreerde Europese korthaar geboren in 2007, dronk sinds een week veel meer dan anders. De eigenaar vertrouwde dit niet en heeft een afspraak gemaakt bij Dierenkliniek Vechtdal om Gabriël na te laten kijken. Omdat bleek dat hij ook wat afgevallen was in de laatste weken werd er besloten een bloedonderzoek uit te voeren. Daaruit bleek dat de nierwaardes sterk afwijkend waren. De symptomen wezen er al op, maar het bloedonderzoek bevestigt de vermoedens: Gabriël heeft nierproblemen. Dit zien we vaker bij de 'oudere' kat. Echter Gabriël is nog vrij jong voor deze aandoening, maar wij zien nierproblemen zelfs bij katten van 1 jaar.

    Om het proces van nierfalen te remmen (genezen is onmogelijk) is hij op een speciaal nierdieet gezet in combinatie met vloeibare (smakelijke) medicatie (Semintra). Na een maand is er opnieuw bloedonderzoek gedaan om te zien of de nierwaardes inmiddels iets verbeterd waren. En deze zijn flink verbeterd! De medicatie en het nierdieet doen dus hun werk.

    Inmiddels speelt hij weer (wat hij eigenlijk achteraf gezien niet zoveel meer deed) en drinkt weer normale hoeveelheden. De eigenaar is blij te zien dat een kat met nierproblemen een normaal en gelukkig leven kan leiden.
     
  • Patiënt van de maand februari: Daisen

    Daisen de dwergpinscher van 5,5 jaar oud, kwam voor zijn jaarlijkse vaccinatie. Bij het algemeen onderzoek werd duidelijk dat Daisen een behoorlijk vies gebit had. Op de tanden en kiezen zat veel tandplak en tandsteen. Rond zijn hoektand rechtsboven was het tandvlees erg geïrriteerd en opgetrokken.

    Dit geïrriteerde ontstoken tandvlees als gevolg van een slecht gebit kan verdere gevolgen hebben. Doordat bacteriën in de bloedbaan terecht kunnen komen, kunnen andere organen in het lichaam beschadigd raken.

    Daarom is ervoor gekozen het gebit van Daisen te reinigen, dit gebeurt onder algehele narcose. Met een speciaal apparaat kunnen we het tandsteen verwijderen om vervolgens te kijken hoe de tanden en kiezen er verder aan toe zijn. Toen we bij Daisen de dikke laag tandsteen rond zijn rechter hoektand verwijderd hadden, zagen we dat er achter zijn blijvende hoektand nog een melkhoektand zat.

    Normaal gesproken wisselen de tanden bij een hond binnen een half jaar, maar soms zie je (met name bij kleinere rassen) dat de melkhoektand blijft zitten. Wij adviseren dan ook deze te verwijderen om dezelfde problemen als bij Daisen te voorkomen. Er gaat veel rommel tussen de blijvende en melkhoektand zitten wat op den duur behoorlijk tandsteen kan veroorzaken. Bovendien gaat de hond erg uit zijn bek ruiken. Daisen kon 's middags weer mee naar huis met schone tanden en zonder dubbele hoektand.

    Stinkt je huisdier uit z'n bek of wil je leren hoe je het gebit van je hond of kat kunt verzorgen? Kom dan in februari naar de gratis gebitscontrole en tandenpoetsles middagen bij Dierenkliniek Vechtdal. Februari is namelijk maand van de gebitsverzorging. Kijk hier op welke middagen je bij ons binnen kunt lopen. Profiteer daarnaast van 10% korting op de gebitsbehandeling en -producten.
  • Patiënt van de maand januari: Sem

    Honden vinden het heerlijk om op een bot te knagen. Zo ook de Rottweiler Sem. Zij had van de baas een soepbot gekregen.

    Een soepbot is een klein rond bot waar in de midden heerlijk vlees/spek zit. Sem knaagde op het bot en probeerde met de tong het binnenste eruit te krijgen. Maar toen….. zat het bot opeens vast om haar onderkaak. De baas probeerde het bot te verwijderen, maar er zat geen beweging in.

    Zo’n soort bot kan klem achter de hoektanden komen te zitten en is lastig los te krijgen omdat de hond vaak in paniek raakt. Op de dierenkliniek heeft Sem een roesje gekregen, zodat ze wat rustig werd. Met geduld en draaien van het bot kon het bot voorzichtig worden verwijderd. Nadat Sem weer helemaal wakker was geworden, ging ze kwispelend weer mee naar huis.
  • Patiënt van de maand december: Koe LR19

    Vier weken voor dat de koe moest kalven kreeg deze plotseling een zeer grote zwelling boven haar uier. Na onderzoek bleek het te gaan om een enorme bloeduitstorting.

    De huid boven het uier zit vrij los. Hierdoor kon het gebeuren dat er veel vrij bloed tussen de gesprongen bloedader en de huid kon lopen. De oorzaak van de bloeding hebben we niet kunnen ophelderen, maar waarschijnlijk is er een van de grotere aders naar het uier gescheurd en zodoende liep het bloed er uit. In het begin was de koe niet ziek en hebben we afgewacht. Naar enkele weken begon de bloeduitstorting te rijpen en is de huid opengegaan. Vanaf toen heeft de veehouder de wond tweemaal daags gespoeld met water en een jodiumoplossing. Het herstellende vermogen van een koe is zeer groot. Zo groot dat de wond na de intensieve behandeling door de veehouder kleiner werd en uiteindelijk weer helemaal is dichtgegroeid. Ondertussen heeft de koe een gezond kalf ter wereld gebracht. En nu, moeder en kalf maken het goed.
  • Patiënt van de maand november: Ricci

    Onze patiënt van de maand is Ricci, een lieve Duitse herder teef van bijna 7 jaar. Ricci is de hond van één van onze medewerkers, Evelien.

    Voordat Ricci bij ons op spreekuur kwam, was ze al een paar dagen wat sloom en had ze af en toe wat minder eetlust. Het viel de dierenarts op dat Ricci een wat dikkere buik had en ze besloot een buikpunctie te doen. Hierbij bleek er bloed in de buik te zitten, wat kan wijzen op een inwendige bloeding.

    In de meeste gevallen komt deze bloeding vanuit de milt. De dierenarts besloot Ricci direct te opereren om te kijken of dit inderdaad het geval was.
    Tijdens de operatie moest eerst het vrije bloed opgezogen worden om een duidelijk beeld te krijgen. Ricci had ondertussen al zo'n 3 liter bloed in haar buik staan. Dit is ontzettend veel, er werd zelfs gedacht aan een eventuele bloedtransfusie.

    De bloeding kwam inderdaad vanuit de milt, er zat daar een tumor op die aan het bloeden was. Het voordeel van een bloeding van de milt, is dat je de milt kunt verwijderen om het probleem te verhelpen. Een dier (en ook de mens) kan een prima leven leiden zonder milt. De milt is direct verwijderd en de operatie verliep goed. De operatie was wel zwaar en de hond heeft veel bloed verloren, maar een bloedtransfusie was gelukkig niet nodig.

    Ondertussen gaat het weer goed met Ricci.
     
  • Patiënt van de maand oktober: Elftal J-Lo

    Op 12 juli kwam de Bullmastiff J-Lo bij ons op de dierenkliniek voor een echo. J-Lo was vier weken geleden gedekt en de grote vraag was natuurlijk of dit gelukt was.

    Met de echo was te zien dat J-Lo inderdaad drachtig was! Omdat J-Lo het allemaal nogal spannend vond, hebben we maar kort kunnen kijken. We konden hierdoor het aantal pups slecht inschatten. In de loop van de dracht begon J-Lo flink te groeien en veranderde ze van een mooie slanke hond in een hond met een zeer goed gevulde buik!

    Op dag 63 (de dag waarop de meeste honden bevallen) was J-Lo nog steeds erg rustig. Er was nog geen enkel teken dat de bevalling begonnen was, terwijl dit toch ieder moment kon gebeuren. Om zeker te weten dat de pups in orde waren, is er opnieuw een echo gemaakt. Hierop was te zien dat de hartjes van de pups die we in beeld konden krijgen, allemaal klopten. Dus de pups maakten het goed.

    Op dag 64 leek het erop dat J-Lo eindelijk zou gaan bevallen. Maar omdat ze lang rond gelopen had met zo'n gigantische buik, was ze behoorlijk moe. J-Lo had dan ook wel ontsluiting, maar erg zwakke weeën. Er is toen besloten dat J-Lo te helpen en de pups door middel van een keizersnede ter wereld te brengen.

    Omdat we niet wisten hoeveel pups er precies geboren moesten worden, was het wel een hele verrassing dat er maar liefst een heel elftal uit kwam: 5 reuen en 6 teefjes, allemaal flink en gezond. J-Lo is een super moeder. Toen ze wakker werd uit de narcose van de keizersnede, liet ze de pups meteen drinken.

    Op 6 weken leeftijd is de dierenarts op huisbezoek geweest. De pups waren flink gegroeid. Ze zijn allemaal nagekeken en voorzien van hun eerste vaccinatie.
  • Patiënt van de maand september: Ballina

    Ballina is een zevenjarig springpaard. Zij kwam twee maanden geleden naar de dierenkliniek wegens een terugkerende kreupelheid. Het bleek dat ze een aandoening heeft die osteochondrose heet.

    Op de dierenkliniek zag de dierenarts dat de linkerhak, ook wel spronggewricht genoemd, tevens dik en warm werd. Op röntgenfoto’s was te zien dat er een stukje bot in het hakgewricht zat, dat het kraakbeen irriteerde. Zo’n stukje wordt ook wel ‘chip’ of ‘gewrichtsmuis’ genoemd en ontstaat als het rijpen van het onvolwassen bot niet goed verloopt bij het ouder worden. Deze aandoening zelf dus heet osteochondrose en komt ook bij mensen voor. Meestal zit het afwijkende deel vast aan het gewricht, maar kan door bijvoorbeeld een ongeval los raken en door het gewricht zweven.

    Samen met de eigenaresse besloot de dierenarts een kijkoperatie te doen om het fragment uit het gewricht te halen. Deze kijkoperatie, ook wel arthroscopie genoemd, wordt meestal uitgevoerd onder algehele narcose. Voordat de kijkoperatie ontwikkeld werd, moest een flinke snee in het gewricht gemaakt worden voor dit soort gevallen. Voor het paard een stuk minder plezierig en de revalidatie duurde veel langer.

    Na een nachtje vasten werd Ballina ’s ochtends onder narcose gebracht en op de operatietafel gehesen. Het operatiegebied werd geschoren, gewassen, gedesinfecteerd en zorgvuldig met steriele doeken afgedekt. Vervolgens zijn er twee kleine gaatjes gemaakt in het gewricht. Via het ene gaatje kon met een camera in het gewricht gekeken worden, waarbij het beeld op een groot scherm zichtbaar is voor de chirurg. In het gewricht lag een los stukje bot van zo’n 3 cm lengte. Geen wonder dat Ballina hier last van had! Via het tweede gaatje kon het fragment met een klein tangetje worden vastgepakt en uit het gewricht worden gemanoeuvreerd.

    Met steriel verband werd Ballina in de recoverybox wakker. In de volgende dagen bleef zij – voorzien van pijnstillers – op stal bij de dierenkliniek om het gewricht goed in de gaten te houden en het verband dagelijks te wisselen. Met de nodige instructies voor het revalidatietraject mocht zij daarna naar huis.

    Anderhalve maand later gaf de eigenaresse van Ballina aan dat het goed met haar gaat. De training wordt steeds verder uitgebouwd, het gewricht blijft dun en ze loopt weer als een kieviet! Vragen over dit onderwerp? Neem dan contact met ons op. Wij staan graag voor u klaar!
  • Patient van de maand juli: Diezel

    Diezel is een vrouwelijke Cairn Terrier van 9,5 jaar. Als Diezel bij ons in de Dierenkliniek komt, is ze er slecht aan toe. Ze is al een paar dagen niet lekker: ze moet veel braken, heeft diaree gehad, wil niet eten en ze had zich zelfs verstopt. Ook heeft Diezel thuis wat vieze uitvloeiing uit de vulva gehad, meestal is dit een teken van baarmoederontsteking, dit had Diezel ook al eerder gehad.

    Bij het onderzoek blijkt Diezel uitgedroogd te zijn van het vele braken, ze heeft een ondertemperatuur en heeft erge buikpijn. Er was hier geen uitvloeiing meer te zien. Er is een echo van Diezels buik gemaakt, daarop konden we zien dat de baarmoeder van Diezel veel te groot was en dat er vieze inhoud in zat. De baarmoedermond van Diezel heeft zich waarschijnlijk gesloten, waardoor de vieze inhoud er niet meer uit kan. De enige behandelingsmogelijkheid was om haar te opereren en de baarmoeder te verwijderen.

    Omdat Diezel zo ziek was, hebben we haar eerst een dagje opgenomen en haar infusen gegeven. De volgende dag is Diezel geopereerd. Het was wel een zware operatie voor haar, daarom is ze na de operatie ook een paar dagen hier gebleven. Inmiddels is Diezel thuis verder aan het herstellen en gaat het steeds beter met haar.
  • Patiënt van de maand juni: Jacky

    Jacky is een vrolijke Jack Russel Terriër van 7 jaar. Toen Jacky op de dierenkliniek kwam, had hij al bijna een maand last van verschrikkelijke niesbuien, soms zo erg dat hij met zijn neus tegen de grond sloeg. Niet zo gek dat Jacky hier een stukje minder vrolijk van werd.

    Omdat een antibiotica kuur weinig verbetering gaf, is er met een cameraatje in de neus van Jacky gekeken (rhinoscopie). Daarbij was te zien dat het neusslijmvlies in zijn linker neusholte er anders uit zag dan aan de rechterkant. Met een speciaal tangetje zijn er kleine stukjes weefsel weggenomen (biopten), deze zijn naar het laboratorium gestuurd. In de biopten was te zien dat Jacky een flinke ontsteking in zijn neus had, veroorzaakt door een schimmel.

    Om van de schimmel af te komen is Jacky een uur onder narcose geweest, terwijl zijn neus gespoeld werd met een speciale oplossing. Twee weken na de behandeling is Jacky gelukkig van zijn niesbuien af en is hij ook weer een stuk vrolijker.
  • Patiënt van de maand mei: drie geitjes

    Het voorjaar is voor dierenartsen een drukke tijd, er worden dan veel dieren geboren. De natuur heeft het in het geval van kleine herkauwers, zoals geiten en schapen, goed bekeken. In het najaar worden de geiten en ooien vruchtbaar, zodat na een draagtijd van een kleine vijf maanden de lammetjes geboren worden in het voorjaar. Er is dan volop gras voor de moederdieren en de lammetjes.

    Een geit op de zorgboerderij stond ook op het punt te bevallen. Voordat de lammeren eruit kunnen, moet eerst de zogeheten baarmoedermond zich openen. Inwendig onderzoek gaf duidelijkheid; de baarmoedermond was nog niet voldoende open. Nadat dit een dag later nog steeds het geval was, werd besloten een keizersnede te doen om de lammetjes eruit te halen. Als een geboorte te lang duurt, kunnen de lammeren dood gaan door zuurstofgebrek.

    In het geval van boerderijdieren gebeurt een operatie vrijwel altijd op locatie en niet op de dierenkliniek. De benodigde materialen, zoals een tafel, water en handdoeken worden dan zo snel mogelijk klaargezet. De bovengenoemde geit kreeg een snufje slaapmiddel en de operatie werd voorbereid. Nadat de buik zorgvuldig geschoren, gewassen, ontsmet en verdoofd was, kon de operatie beginnen. Korte tijd later zagen drie lammetjes het levenslicht. De baarmoeder en de buikwand werden gehecht, waarna de moedergeit en de lammetjes herenigd werden. Antibiotica en pijnstillers zorgen voor een ongecompliceerd herstel van de geit. Bij een controlebezoek enige dagen later stond het geitengezin vrolijk in het stro.
  • Patiënt van de maand april: Jack

    Jack is een kruising labrador x cocker spaniel van 4 jaar. Zaterdag 30 maart heeft hij een onfortuinlijke botsing met een auto gehad; daarna kon hij niet meer goed lopen en is door zijn baasje direct naar de dierenkliniek gebracht. Het bleek dat zijn bekken op meerdere plaatsen gebroken was en dat de beschadiging zodanig was dat een operatie noodzakelijk bleek.

    Gelukkig is de operatie geslaagd en hij heeft nu een plaat vastgeschroefd op zijn bekken gekregen. Helaas voor hem moet hij voorlopig in een bench zitten om rust te houden. Het ziet er gunstig uit voor de toekomst. Wij hopen dat hij voortaan uitkijkt voor auto’s en wensen hem veel beterschap.
  • Patient van de maand maart: Scooby

    Scooby is een labrador van 10 jaar. Begin februari kwam hij met zijn baasje bij ons op de dierenkliniek. Scooby rook sinds een tijdje niet zo fris uit zijn bek en hij schuurde steeds met zijn rechterwang over de grond.

    Onder sedatie hebben wij ontdekt dat een grote houtsplinter tussen twee grote kiezen voor een ontstekingsproces heeft gezorgd. Helaas waren beide kiezen zodanig aangetast dat deze zijn verwijderd.

    Gelukkig gaat alles weer goed met Scooby. Hij heeft geen last meer van zijn gebit en stinkt niet meer uit zijn bek.
  • Patient van de maand februari

    Elke geboorte blijft een bijzondere gebeurtenis, maar helemaal bij dit kalfje. Bij zijn moeder die aan het bevallen was, hingen er darmen uit het geboortekanaal. Na goed voelen bleek dat er niet één, maar twee kalveren in de koe zaten en dat er nog één in leven was.

    Nadat de koe overeind was gezet, kon het gezonde kalf worden verlost. Vervolgens werd het andere kalf gehaald. Dit kalf kwam binnenstebuiten gekeerd ter wereld, een zogenaamd “schistosoma reflexum”. Bij koeien met geboorteproblemen gaat het in 0,01 tot 1,3% van de gevallen om een dergelijke afwijking (Goveare et al., 2002). Bijzonder was het dat er daarnaast dus ook een gezond kalf ter wereld kwam. Moeder en kind maken het goed!
  • Patient van de maand januari: Bertha 300

    Bertha 300 heeft 14 dagen geleden afgekalfd. Ze begon vol goede moed. Ze gaf al ruim 30 liter melk per dag, maar sinds 2 dagen wordt haar eetlust minder en zakt haar melkproductie. Ze heeft een lebmaagverplaatsing naar links. Met een kijkoperatie wordt dit vlot verholpen en gaat Bertha 300 snel weer vreten en daardoor melk produceren.
  • Patient van de maand december: Reno

    Reno is 2 jaar oud en is een échte boxer, ofwel; lekker druk!

    Waarschijnlijk heeft Reno door een verkeerde beweging een kniebeschadiging opgelopen. Zijn baasje nam hem mee naar de dierenkliniek, omdat hij wat moeite had met lopen, dit leek met pijnstilling wat beter te gaan.

    Maar begin november kwamen de klachten terug, het was zelfs zo dat Reno nog maar op 3 poten liep. Na een uitgebreid onderzoek waren er sterke aanwijzingen dat de kruisbanden van de rechterachter knie (gedeeltelijk) gescheurd waren.

    Geen goed nieuws dus, bij een hond van Reno's formaat is een operatie noodzakelijk. Deze operatie wordt gedaan door een orthopedisch specialist en deze specialist heeft besloten een TTA uit te voeren, dit betekent met een duur woord: Tibial Tuberositas Advancement. Bij deze operatie wordt de botrichel aan de voorzijde van het scheenbeen, waarop de knie-pees (patellapees) vastzit, losgezaagd van de rest van het bot en met implantaten naar voren verplaatst. Dit is geen “nieuwe kruisband” die door het lichaam kan worden afgestoten of kan scheuren, maar een manier om de krachten op de knie te neutraliseren zodat het scheenbeen niet meer verschuift.

    De operatie is geslaagd en Reno is momenteel bezig te revalideren. De eerste 3 weken na de operatie moet Reno zo veel mogelijk rusten, voor de deur uitgelaten worden en zo min mogelijk lopen. 3 tot 6 weken na de operatie mag er weer een klein beetje gelopen worden, echter kleine stukjes aan de riem. Na 6 weken mag Reno de poot weer normaal gaan belasten. De totale herstelperiode bedraagt 3 tot 6 maanden.

    Op moment van schrijven is de operatie van Reno bijna 3 weken geleden en Reno maakt het goed, hij moet zich nog wel rustig houden. Dit is natuurlijk erg lastig voor een Boxer van 2 jaar!
  • Patient van de maand november

    Bij een breuk wordt er meestal gedacht aan een botbreuk met een gipsverband. Toch zijn dit niet de enige soorten breuken. Zo komt de dierenarts ook navel- en liesbreuken tegen. Bij dit soort breuken is de navel of het lieskanaal niet goed gesloten.

    Een aantal dagen geleden is er op de Dierenkliniek Vechtdal een veulen geopereerd met een liesbreuk. Meestal komt dit soort breuken maar aan één kant voor, links of rechts. Ook groeien deze breuken op latere leeftijd vaak dicht. Dit jonge hengstje had pech, aan beide kanten was het lieskanaal te groot en hij moest worden geopereerd.

    Nadat het veulen onder narcose is gebracht, wordt het op de operatietafel gehesen. Na de nodige voorbereiding van het operatiegebied is het lieskanaal dicht gehecht en zijn ook meteen de testikels verwijderd die via het lieskanaal in de balzak komen. In een speciale box met zachte bekleding werd het veulen rustig wakker en kon enige uren later weer herenigd worden met zijn moeder. Na een nachtje bij Dierenkliniek Vechtdal op stal zijn moeder en zoon weer naar huis gegaan, ze maken het beide goed.
  • Patient van de maand oktober: Kick

    Kick is een jonge kater die graag een rondje door de buurt loopt, maar hij komt altijd zijn baasjes groeten als ze thuiskomen. Toen hij op een avond dat niet deed, waren zijn baasjes meteen ongerust.

    Ze vonden Kick met een wondje op zijn voorpoot en hij gebruikte zijn pootje niet. Bij de dierenkliniek bleek dat zijn pootje gebroken was. Om beter te kunnen beoordelen hoe erg het was, zijn er röntgenfoto's gemaakt. Daarop was te zien dat zijn pootje inderdaad flink kapot was, het bot is in meerdere stukken gebroken.

    Maar er was nog meer te zien: een vreemd klein bolletje precies op de plaats van de breuk... een kogeltje! Er is op Kick geschoten. Na overleg met een orthopeed en de baasjes van Kick is zijn pootje geamputeerd. Kick moest even wennen aan het leven op drie pootjes, maar hij redt zich inmiddels prima.
  • Patient van de maand september

    Een koe die drachtig is van een drieling is zeer zeldzaam en helemaal bijzonder is het als alles voorspoedig verloopt en dat ze alle drie gezond ter wereld komen. Bij de familie Heerkes uit Gramsbergen was dit wel het geval! De drieling is patiënt van de maand september!

    Het ontstaan van een meerling begint bij de eisprong. Als er twee eicellen vrijkomen, kunnen beide eicellen worden bevrucht. Als alles goed verloopt, zal de koe uiteindelijk bevallen van een tweeling. Bij de koe noemt men dit een twee-eiige tweeling. Net als bij de mens kunnen de kalfjes van hetzelfde geslacht zijn, of verschillend. Ook is het mogelijk dat er één eicel vrijkomt bij de eisprong en dat de vrucht zich splitst in twee vruchtjes. In dit geval spreken we van een eeneiige tweeling. Deze tweelingen zijn bij mens en dier altijd van hetzelfde geslacht.

    Tijdens de dracht is het mogelijk dat bij de koe de twee vruchtvliezen versmelten. Hierdoor ontstaat er een verbinding tussen de bloedvaten van beide kalfjes. Als het om twee geslachten gaat kan het vaarsje (vrouwtje) een kween zijn. Deze vaars is onvruchtbaar, doordat de vrouwelijke geslachtsorganen ernstig verstoord worden door de mannelijke hormonen van het stiertje.

    Om tot de ontdekking te komen dat de koe drachtig is, kan de dierenarts met behulp van een echo (vanaf 35 dagen dracht) bepalen of de koe zwanger is. Als vast is gesteld dat de koe drachtig is van een meerling, zal de koe in het laatste stadium van de zwangerschap meer zorg nodig hebben. In deze periode groeien de kalveren het snelst wat de koe veel energie kost. De kans is groot dat de koe wat eerder bevalt en daarna vaak vatbaarder is om ziek te worden.

    De kans dat één van de kalveren voor de geboorte sterft, is groter dan bij een eenling. Daarom is het belangrijk om de dierenarts er tijdig bij te roepen. De kalfjes liggen vaker afwijkend in de baarmoeder en het kan gebeuren dat twee kalfjes tegelijk geboren willen worden. Na de bevalling heeft de koe vaak problemen met het herstel van de zwangerschap en de start van de melkproductie.
  • Patiënt van de maand augustus: Josephine

    Af en toe zien we naast honden, katten, paarden, konijnen, hamsters, ratten, fretten, enzo... ook wel exotische dieren op het spreekuur verschijnen. Zo ook kortgeleden hadden we een baardagaam op het spreekuur.

    De baardagaam is een reptiel en een van de populairste hagedissen omdat ze onder de juiste omstandigheden enigszins tam kunnen worden. Oorspronkelijk komt de baardagaam uit Australië, in gevangenschap worden ze in een terrarium gehouden.
    Deze baardagaam heette oorspronkelijk Japie maar toen bleek dat het een vrouwtje was, is ze omgedoopt tot Josephine.
     
    Josephine had een dikke bult naast de cloaca. Reptielen, vogels en amfibieën hebben een cloaca. Dit is het gaatje waar zowel ontlasting, urine en eventuele eieren  uitkomen. In eerste instantie leek het alsof er een ei vastzat in de buik wat er niet uit kon. Dit noemt men legnood. Legnood  kennen we ook bij kippen, vogels en andere reptielen. Thuis had Josephine al 10 eieren gelegd. Bij nadere inspectie van Josephine onder narcose bleek het dat er een ontsteking zat vlak naast de cloaca, die was doorgebroken en vol zat met pus. Deze ontsteking is gespoeld, schoongemaakt en gehecht. Hierna kon ze weer lekker mee met haar baasje naar huis, waar ze nog een paar daagjes druppeltjes met antibiotica en een pijnstiller kreeg. Zodat ze weer zo snel mogelijk kon herstellen.
  • Patiënt van de maand juli: Flip

    Flip de beer is patiënt van de maand juli. Hij had last van tandplak en tandsteen en moest langs de tandarts bij Dierenkliniek Vechtdal.

    Gebitsaandoeningen komen veel voor bij hond en kat en zijn een belangrijke reden voor een bezoek aan de dierenarts. Meer dan 75% van onze honden en katten rond de leeftijd van 2 à 3 jaar heeft al last van problemen, zoals tandsteen en tandvleesontstekingen.

    Lees hier meer over het gebit van uw huisdier.
  • Patient van de maand juni: Limo

    Vrijdagavond 13 april meldde het baasje van de kat Limo zich rond een uur of 20:00. Limo gedroeg zich een beetje vreemd en gromde bij aanraking. Ook hing er een dikke bult onder aan haar buik.

    Omdat de dierenarts Limo niet goed kon onderzoeken, kreeg ze een roesje. Bij het aanprikken van de bult onder haar buik bleek er urine in de bult te zitten. Diagnose: ruptuur van de buikwand. Dit betekent dat de buikwand is gescheurd en dat door die scheur de blaas naar buiten kwam. De eigenaar vertelde dat Limo in februari krols is geweest en dat ze mogelijk drachtig zou kunnen zijn. Hierop besloot de dierenarts een echo te maken, en inderdaad: Limo bleek drachtig! Op de echo waren twee vruchtjes te zien op de plaats waar normaal de blaas zat.

    Aangezien narcose middel niet erg goed is voor de vruchtjes/kittens, besloten we om snel te opereren zodat de vruchtjes zo min mogelijk belast zouden worden. Tijdens de operatie werd eerst de huid opengesneden waar de bult zat. De blaas kwam hier te voorschijn en werd vervolgens teruggebracht op de juiste plek. De buikwand werd gehecht en als laatste werd de huid gehecht.

    De operatie verliep voorspoedig en de volgende dag mocht Limo weer naar huis. Nu was het dus afwachten. Tien dagen later op controle zag alles er goed uit en de dierenarts voelde de kittens zitten bij het voelen van de buik.

    In de nacht van 22 op 23 mei is Limo bevallen van 3 gezonde en prachtige kittens. Limo en haar kittens maken het goed.
  • Patiënten van de maand mei

    De koeien bij de familie Coppelmans zijn de patiënten van de maand mei. In december 2011 is deze prachtige 40-stands buitenmelker van Fullwood door de familie Coppelmans, te Beerzerveld in bedrijf genomen.

    Vanaf januari liep het tankcelgetal op en kregen veel te veel koeien last van uierontsteking. Een natte melkmeting heeft er voor gezorgd dat de melkmachine nu perfect is afgesteld en het probleem is gelukkig voorbij.

    Heeft u op uw bedrijf ook last van een (te) hoog tankcelgetal en/of veel klinische mastitis?

    In de eerste plaats is het dan van belang om te weten welke bacteriën deze problemen veroorzaken. U kunt uw melkmonsters bij onze praktijk bacteriologisch laten onderzoeken en binnen 24 tot 48 uur is de uitslag bekend.

    Op een bedrijf van 80 tot 100 melkkoeien is het advies om 5x/jaar een monster van klinische mastitis en ook 5x/jaar van subklinische masitis (=celgetal koeien) te laten onderzoeken. Zodat u een beeld heeft van wat er gaande is op uw bedrijf. Kijk ook eens kritisch naar de conditie van de speenpunten, indien meer dan 10% van de spenen afwijkend is is de kans groot dat uw melkmachine niet goed genoeg functioneert. U kunt hierbij de score kaart speenpuntvereelting gebruiken, die is uitgegeven door het UGCN.

    Afhankelijk van wat er speelt op uw bedrijf is het dan misschien raadzaam om een natte melkmeting te laten uitvoeren. Dit is de enige manier om te bekijken of de melkmachine uw koeien naar behoren melkt, er wordt namelijk gemeten tijdens het melken! En is dus heel iets anders dan het 'gewone' onderhoud wat regelmatig gedaan wordt.

    Indien u vragen heeft, of wanneer u samen met een van onze dierenartsen de uiergezondheid op uw bedrijf eens grondig onder de loep wilt nemen kunt u altijd contact met ons opnemen.

     

     
  • Patiënt van de maand april: Dallas

    Dankzij een speciale techniek is Dallas op 4 april moeder geworden van een prachtig veulen! Moeder en zoon maken het goed.

    Dallas is een 9 jarige merrie die in 2011 moeilijk drachtig werd. Het bleek na echografisch onderzoek dat de merrie lucht in de schede had (pneumovagina). Dit komt doordat er te weinig ondersteunend weefsel is rondom de vulva is. Dit is te verhelpen met een kleine chirurgische ingreep die in de volksmond “ dichtzetten” wordt genoemd. Hierbij wordt bij het bovenste 1/3 gedeelte van de vulva een verse wond gemaakt en deze met hechtingen gesloten. Na 14 dagen is de wond genezen en wordt voorkomen dat er lucht in de vagina komt. Dankzij deze operatie “cashlick” wordt luchtzuigen voorkomen. 14 dagen voor de verwachte uitteldatum moet de merrie wel weer geopend worden!

    Elk voorjaar, vanaf 1 maart, begint het veulen- en dekseizoen.Vanaf dit moment staan wij voor wat betreft de gynaecologische begeleiding van uw merrie voor u klaar! Hier kunt u meer informatie vinden over vruchtbaarheidsbegeleiding.
     
  • Patiënt van de maand maart: Boudreaux

    Boudreaux is patiënt van de maand maart! Boudreaux kon heel moeilijk plassen en had erg veel pijn. Het bleek dat zij een blaassteen had.

    Lees meer over blaasstenen!
  • Patiënt van de maand februari: Woezel

    Bij Woezel is toevallig een spijker ontdekt. Gelukkig was deze na 10 dagen met de ontlasting uit het lichaam.

    Vooral honden zijn erg goed in het opeten van vreemde voorwerpen die in de darm vast komen te zitten. De hond wordt dan geopereerd en in onze dierenkliniek treffen we vrij vaak sokken, handschoenen, stukken bal, touw of kinderspeelgoed aan. Dit is geen eenvoudige operatie en het is belangrijk om bij het vermoeden van het eten van iets raars snel contact op te nemen met de dierenarts.